Τιτανικός

Ήταν Τετάρτη μέρα, 10 Απριλίου του 1912, που ο Τιτανικός θα ξεκινούσε για το πρώτο και όπως απεδείχθη το τελευταίο ταξίδι του. Αυτό το υπερπολυτελές υπερωκεάνιο, με καπετάνιο τον 62χρονο εγγλέζο Έντουαρντ Σμιθ πρώτο καπετάνιο της White Star Line και με πλήρωμα 885 άνδρες και γυναίκες, θα μετέφερε 1.339 επιβάτες, με δυο ενδιάμεσους σταθμούς στον τελικό προορισμό του, που ήταν το λιμάνι της Νέας Υόρκης. Η άφιξή του υπερωκεάνιο ήταν προγραμματισμένη για τις 17 του Απριλίου. Πρωί πρωί  άρχισαν να καταφθάνουν στο Σαουθάμπτον οι πρώτοι επιβάτες με ειδικούς συρμούς από το Λονδίνο. Και πρώτοι άρχισαν να επιβιβάζονται οι επιβάτες της Γ' θέσης, άνθρωποι που ήταν άλλοι φτωχοί άλλοι τυχοδιώκτες απ' όλη την Ευρώπη, που ονειρεύονταν και ζητούσαν  το ‘’αμερικάνικο όνειρο’’. Και φυσικά έπρεπε όλοι πρώτα να περάσουν από έλεγχο για τυχόν λοιμώδεις αρρώστιες. Τώρα οι επιβάτες της Α' και Β' θέσης ήταν επί το πλείστον, πλούσιοι τουρίστες, που επιβιβάστηκαν στον Τιτανικό μία ώρα πριν από την αναχώρηση του. Και έτσι ο Τιτανικός με 922 επιβάτες αναχώρησε στις 12 το μεσημέρι, με κατεύθυνση το Χερβούργο της Γαλλίας, που ήταν ο πρώτος σταθμός του ταξιδιού του. Με αρκετά καλό, αλλά και με αρκετό κρύο, ο Τιτανικός έπιασε την ίδια ημέρα το γαλλικό λιμάνι του Χερβούργου, όπου εκεί ανέβηκαν άλλοι 274 επιβάτες και αποβίβασε 24. Με την πορεία πια προς την Ιρλανδία, έφθασε στο λιμάνι του Κορκ στις 11:30 το πρωί στης 11 Απριλίου όπου εκεί ανέβηκαν άλλοι 120 επιβάτες, ενώ 7 κατέβηκαν ανάμεσά τους και τον πατέρα Φράνσις Μπράουν, ιησουίτης μοναχός και πολύ καλός φωτογράφος που πολλές από τις φωτογραφίες, που τραβήχτηκαν στα καταστρώματα του Τιτανικού είναι δικές του. Μετά την αναχώρησή του από λιμάνι του Κορκ, το πολυτελές υπερωκεάνειο Τιτανικός χάραξε πορεία προς τη Νέα Υόρκη μέσου του Βορείου Ατλαντικού. Και οι πρώτες 3 ημέρες του ταξιδιού πέρασαν χωρίς απρόοπτα. Παρά τις προειδοποιήσεις για επιπλέοντα παγόβουνα στην περιοχή του Νιουφάουντλαντ, ο Τιτανικός έπλεεε με πρόσω τις μηχανές, καθώς όπως πίστευε ο καπετάνιος Σμιθ τα παγόβουνα δεν ήταν ιδιαίτερος κίνδυνος για ένα πλοίο της κλάσης του Τιτανικού. Παρόλα αυτά όμως στις 11:40 μ.μ. της 14 του Απριλίου συνέβη το μοιραίο. Ο Τιτανικός, πλέοντας με αρκετά υψηλή ταχύτητα των 22 κόμβων και χωρίς καμιά προφύλαξη, προσέκρουσε σε παγόβουνο, 37 μόλις δευτερόλεπτα αφότου έγινε αντιληπτό από το πλήρωμα. Έτσι τα πέντε από τα στεγανά του πλοίου αρχίζουν να μπάζουν νερά και η πλώρη άρχισε να βυθίζεται. Το πλήρωμα και οι επιβάτες ήταν ανέτοιμοι για μια τέτοια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Οι σωστικές λέμβοι έφταναν μόνο για τους μισούς επιβαίνοντες. Και φυσικά επικράτησε μεγάλος πανικός. Στις 12:05 π.μ. στις 15 Απριλίου ο καπετάνιος διατάσσει να ετοιμαστούν οι σωσίβιοι λέμβοι. Στις 12:45 π.μ. η πρώτη σωσίβια λέμβος με γυναικόπαιδα, όπως είναι το πρωτόκολλο, κατεβαίνει στη θάλασσα. Στις 2:20 μ.μ. ο Τιτανικός βυθίζεται, λίγα δευτερόλεπτα αφότου έσπασε στα δύο. Οι επιβάτες που έμειναν επάνω και μέλη του πληρώματος πηδούν στα παγωμένα νερά του Β. Ατλαντικού για να σωθούν, αλλά βρίσκουν σχεδόν ακαριαίο θάνατο από την υποθερμία ή την καρδιακή προσβολή, λόγω που η θερμοκρασία του νερού ήταν  στους μείον 2 βαθμούς Κελσίου. Τα σήματα κινδύνου του βυθιζόμενου Τιτανικού δεν έφεραν αποτέλεσμα αμέσως, καθώς παραπλέοντα πλοία δεν υπήρχαν. Πρώτο στις 4:10 π.μ. το υπερωκεάνειο Καρπάθια της Cunard Line βρέθηκε στον τόπο του ναυαγίου και περισυνέλεξε τους πρώτους ναυαγούς. Τέλος στις 8:30 π.μ. περισυλλέγονται και οι επιβάτες της τελευταίας σωστικής λέμβου και το Καρπάθια με τους 711 διασωθέντες θα καταπλεύσει πλέον στο λιμάνι της Νέας Υόρκης. Ήταν στις 18 του Απριλίου του 1912.

Πληροφορίες από: Wikipedia