Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ
22 Απριλίου 1827 σαν σήμερα, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης τραυματίζεται σοβαρά από σφαίρα στο Φάληρο και λίγες ώρες μετά πεθαίνει. Υπόνοιες εκφράζονται από που προήλθε το φονικό βόλι. Άραγε από τις γραμμές των Τούρκων ή μήπως από “αδελφικό” χέρι από πολιτικούς αντιπάλους. Η επιχείρηση ορίσθηκε να γίνει τη νύχτα της 22ας προς την 23η Απριλίου 1827, αφού είχαν κάνει συμφωνία κανένας να μην ξεκινήσει τους πυροβολισμούς πριν την ώρα και πριν δοθεί το σύνθημα για γενική επίθεση. Όμως το απόγευμα της 22ας Απριλίου ακούστηκαν ξαφνικά πυροβολισμοί από ένα Κρητικό οχύρωμα επειδή οι Κρητικοί είχαν προκαλέσει τους Τούρκους έτσι εκείνοι απαντούσαν και οι εχθροπραξίες γενικεύτηκαν. Ο Καραϊσκάκης, που ήταν άρρωστος βαριά με πυρετό, παρόλα αυτά έφτασε στον τόπο της συμπλοκής. Δυστυχώς εκεί μια σφαίρα τον τραυμάτισε θανάσιμα στην κοιλιά. Οι γιατροί οι οποίοι ανέλαβαν την περίθαλψή του, κατάλαβαν πολύ γρήγορα πως θα πέθαινε. Και τότε ο Καραϊσκάκης μεταφέρθηκε στο στρατόπεδό του στο Κερατσίνι, μετάλαβε των Αχράντων Μυστηρίων, υπαγόρευσε τη διαθήκη του που την υπέγραψε ο ίδιος. Η τελευταία κουβέντα που είπε στους συμπολεμιστές του, κατά τον στρατηγό Μακρυγιάννη που τον επισκέφθηκε, ήταν "Εγώ πεθαίνω. Όμως εσείς να είστε μονιασμένοι και να βαστήξετε την πατρίδα".
Την άλλη μέρα στις 23 Απριλίου 1827 ο Αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης υπέκυψε μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Κερατσίνι ανήμερα της γιορτής του. Το σώμα του μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στη Σαλαμίνα όπου ετάφη και ο θρήνος ήταν σε όλη την Ελλάδα. Λέγετε πως ο Κολοκοτρώνης σαν έμαθε τον θάνατο του Καραϊσκάκη "κάθισε σταυροπόδι" και μοιρολογούσε σαν γυναίκα. Ύστερα από το θάνατο του Καραϊσκάκη ανέλαβαν ο Κόχραν με τον Τσώρτς την διοίκηση της πραγματοποίησης της μάχης στη πεδιάδα του Φαλήρου όπου και ακολούθησε η ολοσχερής καταστροφή του Αναλάτου, στη σημερινή περιοχή Φλοίσβου του Φαλήρου εκεί που είχαν οι Τούρκοι παρασύρει τους Έλληνες μέχρι που τους περικύκλωσαν. Κατόπιν ακολούθησε η διάλυση του ελληνικού στρατοπέδου στην Ακρόπολη και η εκ νέου κατάληψη της και η διάλυση και του στρατοπέδου του Κερατσινίου. Και αφού περάσανε 8 χρόνια μετά το θάνατό του (1835) έγινε ανακομιδή των λειψάνων του από τη Σαλαμίνα στον Πειραιά για να ταφούν οριστικά εκεί που έπεσε και όπου ήδη είχε γίνει το μνημείο του. Με τα οστά του Καραϊσκάκη, στο ίδιο ακριβώς μέρος και μετά από επίσημη τελετή όπου παραβρέθηκαν εκπρόσωποι πολιτικών, στρατιωτικών και δικαστικών αρχών, ετάφησαν και τα λείψανα των υπολοίπων ελλήνων και των φιλελλήνων που είχαν σκοτωθεί υπερασπιζόμενοι την πόλη της Αθήνας. Ο βασιλιάς Όθωνας απέδωσε φόρο τιμής στο νεκρό του Καραϊσκάκη, βάζοντας πάνω στη λάρνακά του το Παράσημο του Τάγματος του Σωτήρος ανώτερο βαθμό που έφερε, ενώ ανέλαβε και την κηδεμονία των κοριτσιών του νεκρού ήρωα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου