ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΒΕΑΚΗΣ

Φωτό από Wikipedia 

Σαν σήμερα συμπληρώνονται εβδομήντα τρία χρόνια από τον θάνατο του Αιμίλιου Βεάκη, του κορυφαίου Έλληνα δραματικού ηθοποιού.  Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 13 Δεκεμβρίου 1884, ο Βεάκης υπηρέτησε το ελληνικό θέατρο από την ηλικία των 16 ετών μέχρι τον θάνατό του στις 29 Ιουνίου 1951.

Ήταν εγγονός του λόγιου και θεατρικού συγγραφέα ΙΙωάννη Βεάκη και ορφανός από τους δυο γονείς, πέρασε τα παιδικά του χρόνια μαζί με συγγενείς. Οι κηδεμόνες του είχαν ενστάσεις όμως εκείνος γράφτηκε σε ηλικία 16 ετών το έτος 1900 στη Βασιλική Δραματική Σχολή. Ύστερα από την διακοπή της δραματικής σχολής του Βασιλικού Θεάτρου μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου εκεί σπούδασε ζωγραφική. Όμως το 1901, σταμάτησε τις σπουδές του και άρχισε την καριέρα του ως ηθοποιός στον Βόλο με τον θίασο της Ευαγγελίας Νίκα. Από τότε αρχίζει να περιοδεύει στις επαρχιακές πόλεις όπου υπάρχει ελληνικό στοιχείο, μέχρι την επιστράτευση  του στους Βαλκανικούς πολέμους (1912-1913), κατά την οποία και θα πάρει τον βαθμό του λοχία για ανδραγαθία. 

Γυρίζοντας από το μέτωπο, ο Βεάκης συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους θιάσους της εποχής Τηλέμαχου Λεπενιώτη, Χριστίνας Καλογεράκου, Μαρίκας Κοτοπούλη, Κυβέλης, Θωμά Οικονόμου και διακρίθηκε σε όλα τα θεατρικά είδη.

Ήταν βασικό στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου (1932-1942), κατά τη διάρκεια της Κατοχής αγωνίστηκε με το ΕΑΜ στην Αντίσταση, ενώ μετά τον πόλεμο υπέστη διώξεις.

 Υπήρξε ένας εξαίρετος καρατερίστας και διέπρεψε στις κλασικές τραγωδίες και δράματα. Σταθμός στην καριέρα του θεωρήθηκε η ερμηνεία του Οιδίποδα στην τραγωδία Οιδίπους τύρρανος,  σε σκηνοθεσία του Φώτου Πολίτη με την Εταιρεία Ελληνικού Θεάτρου. Από το 1932 μεσουράνησε στο επανασυσταθέν Βασιλικό Θέατρο, σαν Εθνικό θέατρο Υπήρξε και ο ίδιος θιασάρχης του, όπως και καθηγητής υποκριτικής στην επαγγελματική σχολή του Εθνικού θεάτρου.

Πληροφορίες από: Wikipedia