ΡΙΝΓΚΟ ΣΤΑΡ
Ο σερ Ρίτσαρντ Στάρκι Richard Starkey, 7 Ιουλίου 1940), γνωστός ως Ρίνγκο Σταρ (Ringo Starr), είναι Άγγλος μουσικός, τραγουδιστής, ηθοποιός και πιο πολύ γνωστός σαν ντράμερ του μουσικού συγκροτήματος The Beatles. Γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1940 στην πόλη Λίβερπουλ της Μεγάλης Βρετανίας. Έχει γιό τον τραγουδιστή Ζακ Στάρκι που γεννήθηκε το 1965. Το 2018 χρίστηκε ιππότης από τη βασίλισσα και έτσι έγινε σερ. Τον Αύγουστο του 2019 εμφανίστηκε στο φεστιβάλ Woodstock 2019, για τα 50 χρόνια από το φεστιβάλ του Woodstock του 1969. Ο Σταρ τραγουδούσε πότε πότε τα βασικά φωνητικά με τους Beatles, συνήθως ένα τραγούδι σε κάθε νέο άλμπουμ ανάμεσα στα οποία τα "Yellow Submarine" και "With a Little Help from My Friends". Επίσης έγραψε και τραγούδησε τα τραγούδια των Beatles "Don't Pass Me By" και "Octopus's Garden", καθώς και τέσσερα ακόμη σε συνεργασία με άλλους.
Είναι ο πλουσιότερος ντράμερ του κόσμου. Ο Ρίνγκο Σταρ ήταν το πιο αδικημένο «Σκαθάρι» απ’ όλα, παρά την απαράμιλλη φήμη που απέκτησε κατά τη δεκαετία του 1960 ως μέλος της θρυλικής μπάντας. Γεννημένος ως Ρίτσαρντ Στάρκεϊ το 1940 στο Λίβερπουλ, ο Ρίνγκο ήταν ο πιο χαλαρός απ’ όλους, παίζοντας τα ντραμς του, τραγουδώντας μια στο τόσο («With a Little Help from My Friends» και «Yellow Submarine») και γράφοντας και μερικές αξέχαστες επιτυχίες, όπως το «Octopus’s Garden». Το μεγαλύτερο στην ηλικία Σκαθάρι, και ο τελευταίος ο οποίος προσχώρησε στο συγκρότημα των Beatles. Και σίγουρα ο Ρίνγκο ήταν πάντα πολύ περισσότερο από κάποιον που έπαιζε ντραμς. Και αυτό ίσως επειδή δεν ήταν ποτέ καλός ντράμερ. ‘’Ο Ρίνγκο είναι ένας καταραμένα καλός ντράμερ, ήταν πάντα ένας καλός ντράμερ’’είπε γι’ αυτόν το 1980 ο Τζόντι Λένον, στο επίπεδο της τεχνικής, δεν είναι καλός, νομίζω πάντως ότι τα ντραμς του Ρίνγκο είναι υποεκτιμημένα με τον ίδιο τρόπο που είναι και το μπάσο του Πολ. Νομίζω πάντως πως Πολ και Ρίνγκο ξεχωρίζουν όπου κι αν σταθούν με όποιον ροκ μουσικό και αν τους βάλεις δίπλα. Τεχνικά δεν είναι καλοί όμως κανείς μας δεν ήταν τεχνικά καλός μουσικός. Κανείς από μας δεν μπορούσε να διαβάσει μουσική, κανένας μας δεν μπορεί να τη γράψει. Αλλά ως καθαροί μουσικοί, ως εμπνευσμένοι άνθρωποι που κάνουν θόρυβο, είναι όσο καλοί είναι όλοι!». Αυτά έλεγαν οι άλλοι για τον Ρίνγκο. Αυτός ήταν ίσως ο λόγος που κόλλησε αμέσως με τα άλλα «Σκαθάρια», έχοντας παίξει σε αρκετές ακόμα μπάντες πριν τους Beatles, και γι’ αυτό επέμενε τόσο ο Λένον να τον πάρουν στο συγκρότημα αφού πρώτα έδιωξαν τον προκάτοχό του Πιτ Μπεστ. Ο Ρίνγκο δεν είχε να ζηλέψει σε τίποτα τους άλλους σε λαοφιλία. Έπαιρνε κι αυτός γράμματα θαυμαστών με το τσουβάλι που λένε και τα περισσότερα του ζητούσαν να κάνει περισσότερα φωνητικά. Και ήταν δική του, η κονκάρδα του 1964 «Αγαπώ τον Ρίνγκο» που πούλησε περισσότερο από κάθε άλλο είδος των Beatles. Είχε διανύσει μέχρι τότε πολύ δρόμο ο φτωχός νεαρός του Λίβερπουλ που μεγάλωσε στις εργατικές συνοικίες και κινδύνευσε να πεθάνει δυο φορές όταν ήταν μικρός. Είχε άνεση με τη δημοσιότητα, διέθετε πολύ χιούμορ και φαινόταν να μην πολυσκοτίζεται ποτέ με την καριέρα του. Έπαιζε εξάλλου χαρτιά την ώρα που οι Beatles ηχογραφούσαν τα κλασικά κομμάτια τους, ενώ πίστευε πως εκείνη την εποχή τουλάχιστον το συγκρότημα δεν χρειαζόταν να έχει ντράμερ. Επίσης χρειαζόταν μεσάζοντα για να συμφιλιώνει Πολ και Τζον, κι εδώ ακριβώς ο Ρίνγκο, ήταν ότι έπρεπε. Ο ίδιος θα γινόταν πρωταγωνιστής μόνο μετά τη διάλυση της μπάντας και τον φόνο του Λένον, όταν λειτουργώντας ξανά ως πυροσβέστης θα ένωνε πάλι τα εναπομείναντα μέλη. Πριν κάνει φυσικά τη δική του ξεχωριστή καριέρα ως σόλο καλλιτέχνης. Και έτσι σαν σόλο καλλιτέχνη τον γνωρίζει η νέα γενιά.
Πληροφορίες από:Wikipedia/ newsbeast
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου