ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΦΟΡΟΣ

Ο Νίκος Τσιφόρος γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 27 Αυγούστου του 1909 και έφυγε από την ζωή στις 6 Αυγούστου το 1970 στην Αθήνα. Ήταν Έλληνας συγγραφέας, δημοσιογράφος, έγραφε σενάρια και σκηνοθετούσε. Ο πατέρας του ήταν επιχειρηματίας και καταγόταν από παλιά, ιστορική οικογένεια της Λίμνης Ευβοίας. Δύο χρόνια αργότερα η οικογένεια του Νίκου Τσιφόρου, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Από την ηλικία των έντεκα χρόνων του ο Τσιφόρος άρχισε να ασχολείται με το γράψιμο, ενώ την πρώτη του επιθεώρηση την έγραψε το 1928 για ένα θερινό θέατρο στη Φρεαττύδα. Όμως αυτή η πρώτη του προσπάθεια απέτυχε αλλά εκείνος δεν απογοητεύτηκε. Όταν πήρε το πτυχίο της Νομικής, εργάστηκε για δυο χρόνια στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στη ύστερα παραιτήθηκε για να μπαρκάρει στα καράβια. Ως και  το 1939 άλλαζε επάγγελμα, αλλά όμως συνέχιζε να γράφει δημοσιεύοντας κείμενά του σε διάφορα έντυπα. Η πρώτη και μεγάλη του επιτυχία ήρθε το 1944 όταν ο θίασος του Δημήτρη Χορν και της Μαίρης Αρώνη αποφάσισε να ανεβάσει στο θέατρο Ακροπόλ το θεατρικό έργο του Τσιφόρου ‘’Η πινακοθήκη των ηλιθίων’’. Το 1948-49 τέσσερα χρόνια μετά έκανε και την πρώτη του ταινία, η οποία προβλήθηκε με τον τίτλο ‘’Τελευταία αποστολή’’, σε σενάριο και σκηνοθεσία δική του.

Στα χρόνια που ακολούθησαν συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες, Προοδευτικός Φιλελεύθερος, Βήμα, Ελεύθερος κόσμος, και περιοδικά Τράστ, Ρομάντσο, Ταχυδρόμος, Πάνθεον, ενώ έγραψε πάνω από 40 θεατρικά έργα και περισσότερα από 60 σενάρια. Μερικά από αυτά τα έγραψε μόνος του και άλλα σε συνεργασία, κυρίως με τον Πολύβιο Βασιλειάδη, με τον οποίο σίγουρα δημιούργησαν ένα από τα πιο σημαντικά δίδυμα θεατρικών συγγραφέων.

Πολυτάλαντος ευθυμογράφος, επιθεωρησιογράφος, σεναριογράφος και σκηνοθέτης του κινηματογράφου και του θεάτρου, αφοσιώθηκε, παράλληλα, στη δημοσιογραφία γράφοντας χρονογραφήματα και εύθυμα στιγμιότυπα τα οποία συνήθως υπέγραφε με διάφορα ψευδώνυμα. Οι ήρωες του Νίκου Τσιφόρου κινούνται συνήθως στο περιθώριο έχουν δε δοσοληψίες με το νόμο και το δραματικό διογκώνεται σε τέτοιο βαθμό ώστε να καταλήγει γκροτέσκ. Η πένα του είναι ευθύβολη, καυστική και συνέθετε ξεκαρδιστικές ιστορίες προσφέροντας απλόχερα το γέλιο σε μία Ελλάδα που το είχε τόση μα τόση ανάγκη. 

Όμως το 1965 αρρώστησε με καρκίνο. Μετά από πέντε χρόνια ταλαιπωρίας, με εγχειρήσεις και μεταστάσεις χωρίς όμως να σταματήσει ωστόσο να γράφει, πέθανε στις 6 Αυγούστου του 1970 και ο τάφος του βρίσκεται στη Λίμνη Ευβοίας. Πολλά τα έργα του, ανάμεσα τους ξεχωρίζουν οι Σταυροφορίες, Τα Παιδιά της Πιάτσας, τα Παραμύθια Πίσω Από Τα Κάγκελα, Άνθρωποι Και Ανθρωπάκια, η παρωδία της Ελληνικής Μυθολογίας και πολλά άλλα.

Πληροφορίες από: wikipedia

Φωτό από Wikipedia 

Διήγημα (απόσπασμα) από:Greek language 

Απόσπασμα του διηγήματος του Νίκου Τσιφόρου

περί της Ελλενάρας της κουκλάρας