ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε στην Ν. Ιωνία της Αττικής 29 Αυγούστου 1931 και έφυγε από την ζωή στις 

14 Σεπτεμβρίου το 2001 στην Αθήνα. Ο Καζαντζίδης 

λαικός τραγουδιστής  και θεωρείται πως είναι από τους σημαντικότερους Έλληνες καλλιτέχνες ενώ ομολογουμένως είναι ο γεννήτορας του λαϊκού τραγουδιού από το 1950 και μετά. Για πάρα πολλούς η φωνή του υπήρξε η σπουδαιότερη που ανέδειξε ποτέ το ελληνικό τραγούδι. Καζαντζίδης ήταν γιος του Χαράλαμπου Καζαντζίδη με καταγωγή από τα Κοτύωρα του Πόντου και της Γεσθημανής με καταγωγή από την Αλάγια της νοτιοδυτικής Μικράς Ασίας. Ο πατέρας του ήταν χτίστης στο επάγγελμα στα δε χρόνια της κατοχής οργανώθηκε στις τάξεις του ΕΛΑΣ και δούλεψε για την επιμελητεία του αντάρτη ‘’ΕΤΑ’’. Αλλά στα χρόνια του εμφυλίου δολοφονήθηκε από παρακρατικούς αντικομμουνιστές. Τότε ο Καζαντζίδης που ήταν μόλις 14 ετών αναγκάστηκε να εργαστεί σε διάφορες δουλειές.

Και ο πρώτος άνθρωπος που εκτίμησε τη φωνή του ήταν κάποιο αφεντικό του, που τον άκουσε την ώρα της δουλειάς στο εργοστάσιο Έσπερος το 1949, του χάρισε τότε μια κιθάρα. Δάσκαλος του Στέλιου υπήρξε ο Στέλιος Χρυσίνης, που ήταν τυφλός συνθέτης. Ο Μάνθος Βενέτης άκουσε από τον δρόμο τον νεαρό Στέλιο να τραγουδάει στο δωμάτιο του στην οδό Αλαϊας και εντυπωσιάστηκε. Ο Καζαντζίδης αρχίζει να εμφανίζεται σε μικρά μαγαζιά της εποχής.

Το 1952, ο Καζαντζίδης κάνει το δισκογραφικό ντεμπούτο του με ένα τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα. Το τραγούδι αυτό είχε τον τίτλο "Για μπάνιο πάω". Ήταν ένα τραγούδι γραμμένο ειδικά για τον καύσωνα που υπήρχε εκείνο το καλοκαίρι στην Αθήνα. Στο τραγούδι αυτό φάνηκαν οι έντονες επιρροές του Καζαντζίδη από τον Πρόδρομο Τσαουσάκη. Ακολουθούν τραγούδια όπως "Ενας μάγκας στον Βοτανικό", "Δεν θέλω το κακό σου ", "Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα", ¨Απόψε φίλα με", "Η κοινωνία", "Ασπρο πουκάμισο", "Θεσσαλονίκη μου" και πολλά άλλα τα οποία γίνονται μεγάλες επιτυχίες και το φαινόμενο Καζαντζίδης αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Πάρα πολύ σημαντικές θεωρούνται οι συνεργασίες με Χιώτη, Μητσάκη, Τσιτσάνη, Δερβενιώτη, Καλδάρα κ.α. ενώ επίσης σημαντικός είναι και ο αριθμός δικών του συνθέσεων. Από το 1953 ως το 1957 ήταν αρραβωνιασμένος με την Καίτη Γκρέυ. Την ίδια χρονιά γνώρισε την Μαρινέλλα στην Θεσσαλονίκη και της πρότεινε να κατέβουν στην Αθήνα ως ντουέτο.

Το 1959 ξέσπασε δικαστική διαμάχη του Καζαντζίδη με την δισκογραφική εταιρεία Columbia, με αφορμή τις πωλήσεις δίσκων. Χαρακτηριστικά, ο δίσκος "Μαντουμπάλα ‘’δυο πόρτες έχει η ζωή" έκανε πωλήσεις που έφτασαν τις 100.000, όταν δεν υπήρχαν ούτε 40.000 πικάπ στην Ελλάδα. Η Λίτσα Διαμάντη είπε κάποτε ότι ο κόσμος πρώτα αγόραζε τον δίσκο και μετά το πικάπ. Και παρά τις χωρίς προηγούμενο πωλήσεις που έκαναν τα τραγούδια του και 

τη στιγμή που η εταιρεία έβγαζε εκατομμύρια από το συγκεκριμένο δισκάκι, ο ίδιος ο Καζαντζίδης πήρε λιγότερες από 1.000 δραχμές. Αυτό έγινε επειδή τότε οι τραγουδιστές πληρώνονταν με ένα εφάπαξ ποσό για τον κάθε δίσκο και δεν λάμβαναν καθόλου ποσοστά από τις πωλήσεις. Στον Καζαντζίδη χρωστούν πολλά οι σύγχρονοι τραγουδιστές, αφού πρώτος αυτός διεκδίκησε για τον κλάδο του ποσοστά και η προσπάθειά του είχε θετικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τον Γιώργο Ζαμπέτα, με μια κίνηση ο Καζαντζίδης "καθάρισε για όλο το σινάφι". Ήταν η εποχή τότε που η Κολούμπια χρησιμοποιούσε ως ηχητικό της σήμα το "Συννεφιασμένη Κυριακή". Ο Τάκης Β.Λαμπρόπουλος, νεαρός τότε διευθυντής της Columbia παραδέχτηκε στο Δεύτερο πρόγραμμα της ΕΡΤ το 2018 πως ο Καζαντζίδης υπήρξε ο πιο εμπορικός καλλιτέχνης της εταιρίας, και πως το μεγαλύτερο λάθος της ζωής του ήταν πως τον άφησε να φύγει από αυτήν. Η περίοδος 1960-1965 είναι η πιο παραγωγική εποχή του Στέλιου Καζαντζίδη. Εκτός από τις εμφανίσεις του σε θέατρα και ταινίες, και εκτός από τις κλασικές συνεργασίες με λαϊκούς συνθέτες, σημαντικές είναι και οι συνεργασίες με τους Θεοδωράκη, Χατζιδάκι,Λεοντή κ.α. Ο Καζαντζίδης υπήρξε εκτός όλων των άλλων και ένας από τους πρωτεργάτες του λεγόμενου έντεχνου τραγουδιού. Το 1964 υπέγραψε συμβόλαιο στην εταιρεία "Μίνως Μάτσας και Υιός", η οποία αποτελούσε συνέχεια της "Odeon - Parlophone" του Μίνωα Μάτσα. Επίσης αυτή την χρονιά παντρεύτηκε τη Μαρινέλλα και ήταν ζευγάρι ως το 1966, όταν αποφάσισε να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις του. Μετά την φυγή του Καζαντζίδη από την Columbia, η εταιρεία άρχισε να επανακυκλοφορεί παλαιότερες ηχογραφήσεις του με την επωνυμία "Regal", σε πολύ χαμηλές τιμές. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την αντίδραση της Mίνως, και το θέμα έφτασε στα δικαστήρια. Το δικαστήριο τελικά αθώωσε την Columbia, καθώς έκρινε πως δεν υπήρχε πρόθεση δυσφήμισης. Τον Οκτώβριο του 1965 ο Καζαντζίδης με τον ποδοσφαιριστή Μίμη Παπαϊωάννου πήγαν στη Γερμανία για κάποιες συναυλίες. 

Οι ομογενείς τους επιφύλαξαν υποδοχή που ήταν άκρως συγκινητική. Μαζί τους ο νεαρός τότε, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Χρήστος Νικολόπουλος. Την ίδια περίοδο ο Καζαντζίδης και ο Χρήστος Κολοκοτρώνης γράφουν  μουσική και στίχους αντίστοιχα και δημιούργησαν τον ύμνο της ΑΕΚ που ερμήνευσε ο Παπαϊωάννου: "Νικήστε, νικήστε". Αργότερα σε μια περιοδεία στην Αμερική στην οποία ο Καζαντζίδης με την Μαρινέλλα εμφανίστηκαν στο θρυλικό Carnegie Hall της Νέας Υόρκης. Σύμφωνα με διηγήσεις, κανένας άλλος τραγουδιστής πλην του Φρανκ Σινάτρα δεν είχε ξαναπεράσει τις πύλες του θεάτρου αυτού.

Το 1966, στην πιο γεμάτη στιγμή της καριέρας του ο Καζαντζίδης πήρε τη μεγάλη απόφαση να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις σε κέντρα, στάση που τήρησε για το υπόλοιπο της ζωής του. Αιτία ήταν η αποστροφή του για την κατάσταση που άρχισε να επικρατεί στα νυχτερινά μαγαζιά. Ο Καζαντζίδης ήθελε και το προσπαθούσε να κρατάει χαμηλά τις τιμές και να ελέγχει την ποιότητα του φαγητού και των ποτών ώστε να μην γίνεται ασυδοσία. Χαρακτηριστικά η Μαρινέλλα αναφέρει πως μόνο στο μαγαζί που ο Καζαντζίδης δούλευε απαγορευόταν από τον ίδιο τον Καζαντζίδη οι τραγουδίστριες να κάθονται στα τραπέζια των πλουσίων πελατών. Η αποχώρηση του Καζαντζίδη από το πάλκο, «...αποτελεί την πιο δραματική μορφή σιωπηλής διαμαρτυρίας απέναντι σε ένα αμείλικτο σύστημα διαπλοκής από νεόπλουτους θαμώνες, αφεντικά της δισκογραφίας και μπράβους της νύχτας...».

Πληροφορίες από: Wikipedia 

Φωτό από:Wikipedia 

Βίντεο από:gerodimos123 & kazantzidis4you