ΟΛΙΒΕΡ ΧΑΡΝΤΙ

Ο Όλιβερ Χάρντι Oliver Hardy, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου το 1892 και έφυγε από την ζωή στις 7 Αυγούστου το 1957. Ο Χάρντι ήταν Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός ως ο "Χοντρός" του κωμικού διδύμου χοντρός και λιγνός.

Ο Νόρβεν Χάρντι, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, ξεκίνησε τη ζωή του ως όμορφος, γλυκός, μπέμπης σε μία πολυμελή οικογένεια στην Τζόρτζια και ήταν το μικρότερο από έξι παιδιά. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος και πέθανε όταν ο Όλιβερ ήταν 10 ετών. "Νομίζω ότι δεν αποφάσισα ποτέ τη ζωή μου το οριστικό μου επάγγελμα. Ο Όλιβερ ήθελε να ακολουθήσει τα νομικά αλλά σύντομα εγκατέλειψε τις σπουδές. Είχε δε φυσική κλίση στο τραγούδι, όλη η οικογένεια αγαπούσε τη μουσική. Σπούδασε μάλιστα τενόρος στη Μουσική Ακαδημία της Ατλάντας. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1914 στην ταινία ‘’Outwitting Dad’’ και για τα επόμενα χρόνια ερμήνευσε δευτερεύοντες ρόλους. Ήταν υπέρβαρος και ζύγιζε 127 κιλά και είχε ύψος 1,88 μ. Η μεγάλη του αγάπη για το φαγητό τον βοήθησε να διατηρήσει τον όγκο του. Νέος ασχολιόταν με τα σπορ, έπαιζε ποδόσφαιρο και έπαιζε γκολφ όταν μεγάλωσε. Ήταν ευκίνητος και πολύ καλός χορευτής. Πριν γνωρίσει τον Σταν Λόρεν, ο Όλιβερ Χάρντι είχε παίξει σε περισσότερες από 250 ταινίες. Μαζί με τον Σταν Λόρελ, όμως, αποτέλεσαν το διασημότερο κωμικό δίδυμο στην ιστορία του κινηματογράφου. Το δίδυμο δημιουργήθηκε από τον παραγωγό Χολ Ρόουτς, πνευματικό πατέρα -μαζί με τον σκηνοθέτη Λίο Μακ Κάρεϊ- του Χοντρού και του Λιγνού. Πρωτοεμφανίστηκαν μαζί στην οθόνη στο The Lucky Dog το 1921 και έπαιξαν μαζί και σε άλλες ταινίες, όπως στο Duck Soup το 1927, αλλά ως πραγματικό ντουέτο εμφανίστηκαν στο Φορώντας παντελόνια στον Φίλιπ το 1927, όπου ο Σταν υποδύεται έναν νεαρό Σκωτσέζο που έρχεται στην Αμερική στον θείο του Όλι. Το 1927 ο Χοντρός και ο Λιγνός γύρισαν 13 ταινίες και το 1928 11 και ως το 1932 εμφανίζονταν σε μικρού μήκους και, ως επί το πλείστον, βουβές. Κάποιες μεταξύ άλλων ήταν  Η μάχη του αιώνα, Μουσικοί για κλάματα, Μια τέλεια μέρα 1929, Ο Χοντρός και ο Λιγνός φορτοεκφορτωτές (The Music Box, το 1937, που απέσπασε ένα από τα Όσκαρ για μικρού μήκους ταινία εκείνης της χρονιάς και άλλα. Μετά το 1932 άρχισαν την παραγωγή μεγάλου μήκους και ομιλουσών, ανάμεσα στις οποίες ορισμένες από τις πιο απολαυστικές: Ο Χοντρός και ο Λιγνός πάνε στον πόλεμο, Τα παιδιά της ερήμου, Δυο εύθυμοι Σκωτσέζοι, Ο Χοντρός και ο Λιγνός καουμπόηδες, Οι δύο βλάκες, βάρδα φουρνέλα, Τα κούτσουρα της Οξφόρδης, και άλλες. Περισσότερες από 100 ταινίες γύρισαν ως ζευγάρι. Ο Λόρελ και ο Χάρντι είχαν μία φιλοδοξία και ήθελαν δηλαδή να κάνουν τους ανθρώπους να γελούν. Δεν έτρεφαν αυταπάτες για τους εαυτούς τους. Οι μέθοδοι και η τεχνική τους είχαν πολλά στοιχεία από τους κλόουν, το χιούμορ της μία αλληλοδιαδοχή από γκαγκ, τα αστεία τους έκαναν τα παιδιά να ξεκαρδίζονται γιατί αναγνώριζαν στα πρόσωπα των δύο κωμικών τη δική τους αθωότητα. Ανάμεσα στον Σταν και τον Όλι ο πρώτος ήταν ο πιο κουτός. Ανήγγελλε στον Όλι από το τηλέφωνο ότι τον δάγκωσε σκύλος και όταν εκείνος τον ρωτούσε σε ποιο σημείο, τότε ο Σταν τοποθετούσε το ακουστικό ακριβώς πάνω από την πληγή σαν ο συνομιλητής του να ήταν σε θέση να δει μέσα από τη γραμμή. Κατά μία άλλη εκδοχή ο Όλι ήταν πιο κουτός γιατί θεωρούσε τον εαυτό του έξυπνο. Και όπως έλεγε και ο ίδιος: "Δεν υπάρχει πιο βλάκας από τον βλάκα που νομίζει ότι είναι έξυπνος". Για τον Όλι έγραψαν ότι ήταν ευχαριστημένος με το να πέφτει συνέχεια μέσα στον ασβέστη. Πολλοί λίγοι κωμικοί έπεφταν τόσο συχνά και τόσο καλά μέσα στον ασβέστη. Όπως κανείς άλλος δεν μπορούσε να κινηθεί με τόση χάρη έχοντας τόσο μεγάλες διαστάσεις ή να παίξει με τη γραβάτα του έτσι ώστε να αποτελέσει σημείο αναφοράς. Οι κωμωδίες τους που ήταν απλές σε δράση, γίνονταν απολαυστικές από τις συνεχείς ανατροπές των καταστάσεων, τα εναλλασσόμενα γκαγκ. Ήρωες μικροαστικής προέλευσης, ήθελαν να γίνουν κοινωνικά σεβαστοί αλλά και αρεστοί. Φορούσαν αξιοπρεπή κοστούμια, σκληρά καπέλα και απευθύονταν ο ένας στον άλλον με την προσφώνηση μίστερ. Αποκτούσαν μία καθώς πρέπει απασχόληση ως μεταφορείς πιάνων ή πωλητές χριστουγεννιάτικων δέντρων κι αν στο τέλος τα έκαναν θάλασσα, αυτό δεν έβλαπτε παρά τους ίδιους και κανέναν άλλον. Άτολμοι και γκαφαδόροι παρά το σοβαροφανές ύφος τους, βυθίζονταν μεγαλοπρεπώς σε λακκούβες, έβαφαν καλοσχηματισμένα οπίσθια ανύποπτων κυριών, προσπαθούσαν, με απόγνωση, να απαλλαγούν από μία κατσίκα και κατόρθωσαν να ανεβάσουν ένα άλογο πάνω σε ένα πιάνο. Ο Χοντρός και ο Λιγνός, το διασημότερο δίδυμο στην ιστορία του κινηματογράφου, έπαψε ουσιαστικά να υπάρχει πριν από τον κλινικό θάνατο του ζεύγους. Την τελευταία τους ταινία τη γύρισαν στη Γαλλία το 1950 που ήταν ‘’οι νέοι Ροβινσώνεσ’’. Οι βασιλιάδες του γέλιου ήταν ήδη εξασθενημένοι και πολύ κουρασμένοι. Αλλά από τη στιγμή που συναντήθηκαν, τέλη του 1920, ως τη χρονιά που ο Όλιβερ Χάρντι πέθανε παρέμειναν στενά συνδεδεμένοι όχι μόνο γιατί το ντουέτο τους πωλούσε αλλά γιατί ήταν και καλοί φίλοι: "Ο Όλι ήταν σαν αδελφός μου. Νιώθαμε ο ένας τον άλλον, αν και δεν κάναμε συχνά παρέα έξω από τα πλατό.  Η ζωή του έξω από το στούντιο ήταν αφιερωμένη στα σπορ και κυρίως στο γκολφ, που λάτρευε. Η δική μου ζωή, ήταν δουλειά και τίποτα άλλο. Μου άρεσε να παρακολουθώ την ταινία σε όλα τα στάδια της παραγωγής. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν μαλώσαμε ποτέ".

Ο Όλιβερ Χάρντι πέθανε το 1957, ύστερα από μακροχρόνια ασθένεια, σε ηλικία 65 χρόνων. Δύο αστεροειδείς, οι 2865 και 2866 ονομάστηκαν «Λόρελ» και «Χάρντι» στη μνήμη των Σταν Λόρελ και Όλιβερ Χάρντι.

Πληροφορίες από: Wikipedia 

Φωτό από:Newsbeast