Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΕΝΟΥ

Η σφαγή του Κομμένου ήταν η εκτέλεση 317 αμάχων στο Κομμένο Άρτας τον Αύγουστο του 1943 από στρατιωτικό τμήμα της Βέρμαχτ κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας. Με αφορμή τον εντοπισμό στο χωριό εκπροσώπων των αντιστασιακών οργανώσεων του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ, στις 16 Αυγούστου ο 12ος Λόχος του 98ου συντάγματος της 1ης Ορεινής Μεραρχίας επιτέθηκε στο χωριό και εκτέλεσε το μισό πληθυσμό του, ενώ παράλληλα δημιούργησε εκτεταμένες υλικές καταστροφές. Μεταπολεμικά, οι θύτες δεν τιμωρήθηκαν. Θεωρείται ένα από τα χειρότερα εγκλήματα των Γερμανών στη κατεχόμενη Ευρώπη. Έως το 1943 το Κομμένο δεν είχε επηρεαστεί ιδιαίτερα από την κατοχή, καθώς η ιταλική διοίκηση της Άρτας αντιμετώπιζε με ανεκτικότητα τους κατοίκους και ανεχόταν την παρουσία ανταρτών.[2] Λειτουργώντας ως τοπικό κέντρο διακίνησης αγαθών, αντάρτες επίτασσαν τρόφιμα από το χωριό για τη στήριξη του αντάρτικου.[3]Στις 12 Αυγούστου του 1943 μηχανοκίνητη αναγνωριστική ομάδα στην οποία βρισκόταν και ο διοικητής του 98ου Ορεινού Συντάγματος, αντισυνταγματάρχης Γιόζεφ Ζάλμινγκερ είχε βγεί για να επιθεωρήσει μία ιταλική φρουρά στο χωριό του αμβρακικού, Αλυκή.[4] Κατά την επιστροφή, ο Ζάλμινγκερ έδωσε εντολή στον οδηγό του οχήματος να περάσει από το επόμενο μεγάλο χωριό και τυχαία είδε αντάρτες του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ στη πλατεία του Κομμένου να διαφιλονικούν αναφορικά με τα τρόφιμα που θα λάμβανε η κάθε οργάνωση.[4] Αντικρίζοντας τους ένοπλους αντάρτες, ο οδηγός του αυτοκινήτου έχασε τον έλεγχο και έπεσε σε ένα χαντάκι.[5] Ορισμένοι κάτοικοι έσπευσαν να βοηθήσουν το όχημα να ξεκολλήσει.[5] Το συμβάν τρομοκράτησε τους κατοίκους, οι οποίοι πέρασαν τη νύχτα στα χωράφια, φοβούμενοι αντίποινα των Γερμανών.[6] Την επόμενη μέρα αντιπροσωπία των κατοίκων αποτελούμενη από τον πρόεδρο του Κομμένου Λάμπρο Ζορμπά, τον ιερέα Λάμπρο Σταμάτη και τον δάσκαλο Στέφανο Παππά αναχώρησε για την Άρτα…ΣΥΝΕΧΕΙΑ