ΤΖΟΝ ΓΟΥΕΙΝ

(1907–79). Κατά τη διάρκεια μιας καριέρας που διήρκεσε πέντε δεκαετίες, ο αμερικανός ηθοποιός κινηματογραφικών ταινιών Τζον Γουέιν έγινε θρύλος της οθόνης και σχεδόν μυθικός λαϊκός ήρωας, καθώς χαρακτήριζε τον διχτυωτό, κοκκινόαιμο Αμερικανό καουμπόη και στρατιωτικό. Με πολλούς τρόπους προσωποποίησε τις εξιδανικευμένες αμερικανικές αξίες της εποχής του.

Γεννημένος Marion Robert Morrison (το όνομά του άλλαξε σε Marion Michael μετά τη γέννηση του μικρότερου αδελφού του) στις 26 Μαΐου 1907, στο Winterset της Αϊόβα, απέκτησε το παρατσούκλι «Duke» όταν ήταν αγόρι. Το 1925 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, όπου έπαιξε ποδόσφαιρο. Τα καλοκαίρια εργαζόταν ως προπονητής στην Fox Film Corporation και ανέπτυξε φιλία με τον σκηνοθέτη Τζον Φορντ , ο οποίος του έδωσε μερικούς μικρούς κινηματογραφικούς ρόλους ξεκινώντας από το 1928. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος -όπου χρησιμοποίησε το όνομα "Τζον Γουέιν" - ήρθε στο The Big Trail (1930). Τα επόμενα οκτώ χρόνια ο Γουέιν πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 60 ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού, κυρίως σε ρόλους ως καουμπόηδες, στρατιώτες και άλλους σκληροτράχηλους άντρες της περιπέτειας. Η ταινία που δημιούργησε το μεγαλύτερο buzz ήταν το κλασικό γουέστερν Stagecoach του Ford (1939).

Αν και ο Wayne έχει κατηγορηθεί ότι απέφυγε τη στρατιωτική θητεία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου , τα στοιχεία δείχνουν ότι απορρίφθηκε από το Ναυτικό λόγω της ηλικίας του και ενός παλιού τραυματισμού στο ποδόσφαιρο. Ωστόσο, κατά τα χρόνια του πολέμου διασκέδασε στρατεύματα στο εξωτερικό και γύρισε δημοφιλείς ταινίες δράσης-περιπέτειας όπως Flying Tigers (1942), The Fighting Seabees(1944), They Were Expendable (1945) και Back to Bataan (1945). Πρωταγωνίστησε επίσης σε μελοδράματα όπως The Spoilers (1942) και Flame of the Barbary Coast (1945).

Ο Γουέιν έκανε πολλές κλασικές ταινίες με τους σκηνοθέτες Φορντ και Χάουαρντ Χοκςκατά τη διάρκεια των μεταπολεμικών χρόνων και στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Για τον Ford, ο Wayne πρωταγωνίστησε στα γουέστερν Fort Apache (1948), She Wore a Yellow Ribbon (1949), Rio Grande (1950), The Searchers (1956) και The Man Who Shot Liberty Valance (1962). Ο Γουέιν εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες για τη Φορντ που δεν ήταν γουέστερν, συμπεριλαμβανομένων των ξεχωριστών όπως το The Quiet Man (1952) και το Donovan's Reef (1963). Οι συνεργασίες του Hawks με τον Wayne περιελάμβαναν τα γουέστερν Red River (1948), Rio Bravo (1959), El Dorado (1967) και Rio Lobo (1970).

Ο Γουέιν δούλεψε επίσης σε ταινίες με άλλους σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένου του Sands of Iwo Jima (1949), όπου η ερμηνεία του ως σκληρός λοχίας πεζοναύτη κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ. Άλλες ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε είναι το Hondo(1953), ένα κλασικό γουέστερν που γυρίστηκε σε 3D. The Alamo (1960), στο οποίο ο Wayne σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε. The Longest Day (1962) και In Harm's Way(1965), δύο έπη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. και McLintock!(1963), μια κωμωδία γουέστερν. Ο Γουέιν κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στον Αμερικανό Στρατάρχη Κόκορα Κόγκμπερν στο True Grit (1969). Η τελευταία του ταινία, The Shootist , κυκλοφόρησε το 1976. Ο Γουέιν πέθανε στις 11 Ιουνίου 1979, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Του απονεμήθηκε μετά θάνατον το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου και το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας.

Πηγή britannica

Φωτό britannica

Βίντεο rolf5816